كشف گونه جديد دايناسور در آمريكا

کهکشان دانش:ديرينهشناسان به تازگي فسيل گونه جديد دايناسور را در ايالت يوتاي آمريكا كشف كردند.ديرينهشناسان فسيل جمجمه دايناسوري را در ايالت يوتاي آمريكا پيدا كردهاند. دانشمندان معتقدند كه اين فسيل مربوط به گونهاي از دايناسورهاست كه تاكنون شناخته شده نبوده است.
اين جمجمهها كه كامل، نيمه كامل و متلاشي شده بوده و به چهار سوروپود تعلق داشتند، در چند مايلي موزه بناي يادبود دايناسور شهر جنسن ايالت يوتا كشف شدند.
دانشمندان معتقدند كه اين دايناسور در 150 ميليون سال قبل روي زمين ميزيسته است و بررسي دندانهاي اين دايناسور نشان ميدهد كه اين دايناسور غول پيكر گياهخوار بوده است.
از 120گونههاي شناخته شده دايناسورهاي دوران كرتاسه تنها جمجمه كامل 8 تا از آنها كامل يافت شده است و محققان اعلام كردند كه از آنجا كه استخوانهاي اين دايناسورها نازك بوده، بعد از مرگ اين دايناسورها، به سرعت استخوانهاي آنها متلاشي و نابود ميشده است.
ديرينهشناسان اعلام كردند، اين گونه از دايناسورها روي چهار پاي خود حركت كرده و گردن و دمي كشيده داشته و از گياهان كوتاه تغذيه ميكردند. اين گونه از دايناسورها در سنين كم 25 فوت طول داشته و جثه بزرگسالان آنها نيز دوبرابر جوانها بوده است.
دانشمندان معتقدند بر اثر جاري شدن سيل از بين رفتند، زير نور شديد خورشيد در يك دوره خكشسالي سوختند و پس از انقراض زير گلو لاي حاصل از سيلاب دفن شدند. سيلابي كه جمجمههاي آنها، قسمتهايي از استخوان گردن و مهرههاي كمر آنها را در زير خاك حفظ كرد.
فسيل اين دايناسور در سال 1977 پيدا شد ولي كار مطالعه روي اين فسيل از اواخر دهه 90 ميلادي آغاز شد و نتايج اين مطالعهها هفته گذشته در مجله علمي «Naturwissenschaften» به چاپ رسيد.
اين جمجمهها كه كامل، نيمه كامل و متلاشي شده بوده و به چهار سوروپود تعلق داشتند، در چند مايلي موزه بناي يادبود دايناسور شهر جنسن ايالت يوتا كشف شدند.
دانشمندان معتقدند كه اين دايناسور در 150 ميليون سال قبل روي زمين ميزيسته است و بررسي دندانهاي اين دايناسور نشان ميدهد كه اين دايناسور غول پيكر گياهخوار بوده است.
از 120گونههاي شناخته شده دايناسورهاي دوران كرتاسه تنها جمجمه كامل 8 تا از آنها كامل يافت شده است و محققان اعلام كردند كه از آنجا كه استخوانهاي اين دايناسورها نازك بوده، بعد از مرگ اين دايناسورها، به سرعت استخوانهاي آنها متلاشي و نابود ميشده است.
ديرينهشناسان اعلام كردند، اين گونه از دايناسورها روي چهار پاي خود حركت كرده و گردن و دمي كشيده داشته و از گياهان كوتاه تغذيه ميكردند. اين گونه از دايناسورها در سنين كم 25 فوت طول داشته و جثه بزرگسالان آنها نيز دوبرابر جوانها بوده است.
دانشمندان معتقدند بر اثر جاري شدن سيل از بين رفتند، زير نور شديد خورشيد در يك دوره خكشسالي سوختند و پس از انقراض زير گلو لاي حاصل از سيلاب دفن شدند. سيلابي كه جمجمههاي آنها، قسمتهايي از استخوان گردن و مهرههاي كمر آنها را در زير خاك حفظ كرد.
فسيل اين دايناسور در سال 1977 پيدا شد ولي كار مطالعه روي اين فسيل از اواخر دهه 90 ميلادي آغاز شد و نتايج اين مطالعهها هفته گذشته در مجله علمي «Naturwissenschaften» به چاپ رسيد.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۸۸ ساعت 11:30 توسط مجتبی گروسی
|