کهکشان دانش: محققان مؤسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور، با همكاري سازمان پژوهش‌هاي علمي و صنعتي ايران، با افزودن نانورس به كامپوزيت چوب-پلاستيك ساخته‌شده از باگاس (تفاله نيشكر)، موفق شدند خواص مكانيكي و فيزيكي آن را بهبود دهند. عليرضا عشوري، عضو هيئت علمي پژوهشكده صنايع شيميايي سازمان پژوهش‌هاي علمي و صنعتي ايران، گفت: هدف اصلي، بررسي تأثير افزودن نانورس با درصدهاي وزني مختلف، بر خصوصيات فيزيكي و مكانيكي ماده مركب ساخته شده از باگاس و پلي پروپيلن است.
وي افزود: همان‌طور كه از نام مواد مركب پيداست، اين مواد از تركيب و اختلاط دو يا چند ماده به‌دست مي‌آيند. كامپوزيت‌ها، موادي چندجزئي هستند كه خواص آنها در مجموع، از خواص هركدام از اجزاء به‌تنهايي، بهتر است و اجزاي مختلف، كارايي يكديگر را بهبود مي‌بخشند. در اين ميان، گروهي از اين مواد به نام مواد مركب چوب-پلاستيك به‌دليل ويژگي‌هاي برتر نسبت به دو ماده اصلي تشكيل‌دهنده (چوب و پلاستيك)، كاربردها و مصارف متعددي ازجمله در صنعت ساختمان، خودروسازي، هوافضا و ... پيدا كرده‌است.
عشوري گفت: در اين بررسي، از آرد باگاس (30%) به‌عنوان ماده ليگنوسلولزي تقويت‌كننده، پلي‌پروپيلن (70%) به‌عنوان ماتريس و انيدريدمالئيك پروپيلني (MAPP)، به‌عنوان عامل جفت‌كننده (2% و 4%) استفاده شد. نانورس (Nanoclay) با درصد وزني 4%، به اين مواد افزوده ‌شد و سپس خصوصيات مكانيكي مانند استحكام و مدول كششي، استحكام دربرابر ضربه) و همچنين برخي از خصوصيات فيزيكي (از جمله ميزان جذب آب، در مدت 24 ساعت مورد بررسي قرار گرفت.
عشوري، با بيان اين مطلب كه با استفاده از نانوپركننده‌ها/تقويت‌كننده‌ها در مواد مركب چوب-پلاستيك، برخي خواص مكانيكي و فيزيكي اين مواد را به ‌صورت قابل ملاحظه‌اي مي‌توان ارتقاء داد، اظهار داشت: در مقاله مذكور، به تأثير نانورس در اين زمينه پرداخته شده‌است كه نتايج نشان داد كه به‌جز مقاومت به ضربه، ساير خصوصيات مكانيكي و فيزيكي، با افزايش نانورس، بهبود قابل ملاحظه‌اي يافته‌است.
به گزارش ستاد فناوري نانو نتايج اين پژوهش در سطح نيمه صنعتي (Pilot plant)، در صنايع چوب-پلاستيك (به‌خصوص با كاربرد در صنايع خودرو)، قابل استفاده است.
اين تحقيق، با همكاري امير نوربخش (عضو هيئت علمي مؤسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور) در بخش علوم و تحقيقات چوب و فرآورده‌هاي آن انجام شده‌است و جزئيات آن در مجله Applied Polymer Science (جلد 112؛ صفحات 1390-1386؛ سال 2009) منتشر شده‌ است.