کهکشان دانش: گروهي از محققان مركز نانوفناوري لندن با همكاري دانشگاه Queensland، به‌‌منظور كمك به شناخت چگونگي تأثير يك آنتي‌بيوتيك بر باكتري، روشي را براي استفاده از پروب‌هاي نانو يافتند. باكتري‌هايي مثل MRSA (كه به نام استف‌هاي طلايي شناخته مي‌شوند)، روزبه‌روز نسبت به آنتي‌بيوتيك‌ها مقاوم‌تر مي‌شوند، اين امر موجب بروز مشكلات اساسي در ايمني و بهداشت مي‌شود.
پروفسور كوپر محققي است كه براي توسعه‌ي آنتي‌بيوتيك‌ها و ضد قارچ‌ها (كه نسبت به پاتوژن‌هاي مقاوم‌شده در مقابل داروها) فعال هست، به‌ويژه آنهايي كه در عفونت‌هاي بيمارستاني دخالت دارند، اقدام به تنظيم برنامه‌ي تحقيقاتي كرده‌است.
پروفسور كوپر مي‌گويد: ما نيازمند راهي هستيم تا نحوه‌ي چگونگي مقاومت باكتري‌ها را نسبت به آنتي‌بيوتيك ها دريابيم و اينكه چگونه آنتي‌بيوتيك‌هاي جديد مي‌توانند رشد باكتري‌هاي مقاوم را كندتر كرده، آنها را از بين ببرند.
اين گروه تحقيقاتي، نانوپروب‌ها را با استفاده از مولكول‌هاي موجود در ديواره‌ي سلول‌هاي باكتري طبيعي و باكتري‌هاي مقاوم‌شده پوشش دادند و در ادامه، جديدترين آنتي‌بيوتيك وانكومايسين را به اين سيستم افزودند و دريافتند پروب‌هاي باكتري‌هاي نرمال تنش پيدا كرده، تغيير يافتند ولي تأثيرپذيري پروب‌هاي باكتري‌هاي مقاوم بسيار كم بوده‌است.
اين پروب‌ها به محققان اين امكان را مي‌دهد كه سريعاً نحوه‌ي تأثيرگذاري يك آنتي‌بيوتيك بر باكتري را يافته، راه جديدي را بيابند كه آنتي‌بيوتيك‌ها عمل كرده و باكتري را نابود كنند.
به عقيده‌ كوپر اين كشف به ما كمك خواهد كرد تا بفهميم نحوه‌ي عملكرد داروها بر باكتري‌هاي مقاوم چيست و بتوانيم ابزارهاي تشخيص سريعي را بسازيم و روش‌هاي جديدي را براي تحقيق در مورد نحوه‌ي عملكرد آنتي‌بيوتيك‌ها كشف كنيم.
اختلافات مولكولي بسيار كمي ميان باكتري‌هاي نرمال و مقاوم‌شده، وجود دارد. ما مي‌دانيم كه اين پروب‌ها مي‌توانند اين اختلافات اندك را تشخيص داده، اين كار را در مدت بسيار كوتاهي انجام دهند.
به كمك اين سيستم مشخص شد كه اتصال وانكومايسين به باكتري‌هاي مقاوم، هزار بار سخت‌تر و مشكل‌تر از اتصال به باكتري‌هاي نرمال است؛ البته اين گروه، با هدف يافتن دارويي كه بتواند به باكتري‌‌هاي مقاوم محكم چسبيده، ديواره‌ي آنها را تخريب نمايد آنتي‌بيوتيك‌هاي ديگر را نيز آزمايش كردند.
چنين تحقيقاتي منجر به كشف آنتي‌بيوتيك‌هاي موثرتر و قوي‌تري در آينده نزديك خواهد شد.
اين مقاله در اواخر سال گذشته در journal Nature Nanotechnology به چاپ رسيد.