کهکشان دانش: جدا كننده‌هاي لرزه‌اي الاستومري نانوكامپوزيتي تقويت شده با الياف به همت محققان دانشگاه تربيت مدرس ساخته شد.
مظفر مختاري مجري اين طرح در گفت‌وگوئی با اشاره به اين كه يكي از روش‌هاي مقاوم سازي ساختمان‌ها در برابر زلزله قرن بيستم مطرح بوده، روش جدا سازي پايه سازه‌هاست، گفت: اين روش براي كنترل پاسخ سازه‌ها در برابر زلزله است و تحت عنوان جدا سازي لرزه‌اي موسوم است.
وي ادامه داد: در جداسازي لرزه‌اي هدف اصلي كاهش مقدار نيرو و انرژي است كه اثر زلزله به سازه را منتقل مي‌شود و با نصب سازه بر روي قطعه‌هاي جدا كننده كه شكل پذيري افقي زيادي دارد انجام مي‌شود.
اين پژوهشگر افزود: به هنگام وقوع زلزله، تغيير مكان‌هاي نسبي بزرگ طبقات، سبب وارد آمدن خسارت به اجزاي غيرسازه‌اي و تجهيرات متصل به طبقات مي‌شود.
وي تصريح كرد: تغيير مكان‌هاي نسبي طبقات را مي‌توان با سخت كردن سازه به حداقل رساند ولي اين امر سبب تبديل شدن سازه به جسمي سلب شده، شتاب طبقات افزايش مي‌يابد كه مي‌تواند به تجهيزات داخلي خسارت وارد كند.
مختاري با بيان اين مطلب كه تنها روش عملي براي كاهش همزمان تغيير مكان‌هاي نسبي طبقات و شتاب‌هاي ايجاد شده در طبقات جدا‌سازي لرزه‌اي است، افزود: مفهوم جدا كننده‌هاي لرزه‌اي در 20 سال اخير به علت قابليت استفاده از جدا كننده‌هاي چند لايه الاستومري تقويت شده با صفحات فولاد به واقعيت عملي و قابل كاربرد تبديل شده و در حال حاضر به طور گسترده اين جدا كننده‌ها در كشورهاي زلزله‌خيز جهان استفاده مي‌شود.
وي گفت: جدا كننده‌هاي لرزه‌اي تقويت شده با فولاد سنگين و گران هستند به همين دليل در اين روش ما از الياف پليمري به جاي صفحات فولادي استفاده كرديم.